Keith Allen Haring was een Amerikaanse kunstenaar wiens popart
voortkwam uit de graffiti-subcultuur van New York City in de jaren 80.
Zijn geanimeerde beelden zijn "een algemeen erkende visuele taal geworden".
Een groot deel van zijn werk omvat seksuele toespelingen die uitmondden in sociaal activisme
door de beelden te gebruiken om te pleiten voor veilige seks en aidsbewustzijn.
Naast solo-exposities in galerieën, nam hij deel aan gerenommeerde nationale en internationale groepstentoonstellingen zoals
documenta in Kassel, de Whitney Biënnale in New York, de Biënnale van São Paulo en de Biënnale van Venetië.
Het Whitney Museum hield in 1997 een retrospectief van zijn kunst.
Harings populariteit groeide door zijn spontane tekeningen in de metro van New York City: krijtcontouren
van figuren, honden en andere gestileerde afbeeldingen op lege, zwarte reclameruimtes.
Nadat hij publieke erkenning had gekregen, maakte hij kleurrijke, grootschalige muurschilderingen, waarvan vele in opdracht.
Tussen 1982 en 1989 produceerde hij meer dan 50 openbare kunstwerken, waarvan veel vrijwillig voor ziekenhuizen, kinderdagverblijven en scholen.
In 1986 opende hij de Pop Shop als verlengstuk van zijn werk.
Zijn latere werk bracht vaak politieke en maatschappelijke
thema's over - anti-crack, anti-apartheid, veilige seks, homoseksualiteit en aids - door middel van zijn eigen iconografie.
Haring stierf op 16 februari 1990 aan aidsgerelateerde complicaties.
In 2014 was hij een van de eerste eregasten in de Rainbow Honor Walk in San Francisco,
een Walk of Fame ter ere van LGBTQ-mensen die "een belangrijke bijdrage hebben geleverd op hun vakgebied".
In 2019 was hij een van de eerste 50 Amerikaanse "pioniers, baanbrekers en helden"
die werden opgenomen in de National LGBTQ Wall of Honor in het Stonewall National Monument
in de Stonewall Inn in New York City.